Uit verbinding met je gevoel
Heb jij ook weleens na een bepaalde gebeurtenis of situatie dat je uit verbinding schiet?
Uit verbinding met je gevoel?
Misschien heb je dit van tijd tot tijd.
Of sta je na een gebeurtenis vroeger, al jaren uit verbinding met je eigen lijf.
Dit is namelijk een natuurlijk overlevingsmechanisme van ons lichaam.
Om niet meer te hoeven voelen wanneer we een heftige situatie meemaken.
Denk hierbij aan allerlei ACE’s (Adverse Childhood Experiences):
Adverse Childhood Experiences
Bijvoorbeeld seksueel, emotioneel of fysiek misbruik of verwaarlozing gedurende de jeugd of in relaties in het latere leven.
Bijvoorbeeld het meemaken van een scheiding, een opgesloten of overleden familielid, huiselijk geweld, drugs- of alcoholmisbruik.
Bijvoorbeeld stress van de moeder tijdens de zwangerschap, een keizersnede of couveuse.
Het gevolg
Vervolgens sluiten we het gevoel af.
Staan we niet meer in verbinding met onszelf.
Kunnen we het leven niet meer ten volle ervaren.
En willen we als er ook maar iets van gevoel omhoog komt.. Het gevoel verdoven.
Verdoven met drugs
Verdoven met drank
Verdoven met fastfood
Verdoven met keihard sporten
Verdoven met keihard werken
Verdoven met seks
Verdoven met eindeloos scrollen
Verdoven met gamen
Verdoven met roken
Verdoven met you name it.
En zo in een vicieuze cirkel belanden van alsmaar minder voelen.
Er uiteindelijk een depressie ontstaat.
Vanwege al die opgekropte gevoelens.
Die om expressie vragen.
Totaal niet meer wetend wie je zelf bent.
En daardoor niet meer wetend wat je zelf wilt.
In plaats daarvan het pad te volgen van je pap, mam of van je omgeving.
Zo ver verwijderd van je eigen Pad.
De kluts kwijt..
En dan gaan we naar de drugsdealer..
En dan gaan we naar de huisarts,
Om het opnieuw te verdoven met antidepressiva..
Terwijl simpelweg bewegen nog krachtiger is tegen een depressie dan antidepressiva.
Alleen levert dat geen geld op, zowel voor de huisarts als voor de farma.
Zie je dat dit juist averechts werkt?
En dat het echt tijd is om weer te gaan voelen?
Het gevoel eindelijk weer toe te laten als het opkomt?
Het beest in de bek te kijken?
Tijd om het beest in de bek te kijken
Ik snap dat dit in het begin heftig kan zijn.
Om je gevoel volledig toe te laten.
De kracht van focussen heeft mij onwijs geholpen met het beter voelen.
En pas ik nog steeds dagelijks toe.
Focussen?
Yep, focussen:
- Herken hoe de externe situatie je laat voelen
- Laat de situatie zijn wat het is
- Voel waar het gevoel is in je lijf. Leg je hand erop.
- Geef het gevoel de ruimte om er te zijn. Je kunt er letterlijk een dialoog mee aangaan en zeggen: ‘Ik zie je.’, ‘Je mag er zijn.’ (boosheid, angst, woede, verdriet, spijt, eenzaamheid, etc).
Kleine reminder
Je bent niet boos, je voelt je boos. Zo plak je de e-motie (energie in beweging) niet vast aan je identiteit, maar geef je het de ruimte om vrijuit te stromen. Je bent het namelijk niet. In essentie ben je goddelijk licht. Al die opgeslagen emoties, gevoelens & gedachtes zijn slechts kopietjes uit het verleden. Die schreeuwen om aandacht. En pas stil worden zodra jij je ze bestaansrecht geeft. Recht om te bestaan. Het mag er wel zijn. Je mag je kut voelen.
Het maakt deel uit van deze magische menselijke ervaring op Aarde.
Kortom
Door trauma’s in het verleden kan het lastig zijn om in het latere leven in verbinding te staan met ons lijf. Vooral als we getriggerd worden door bepaalde situaties die iets gemeen hebben met die uit het verleden toen we ook uit verbinding schoten als overlevingsreactie van ons lichaam. Tijd om de gevoelens weer te doorvoelen in plaats van te verdoven en ze er volledig te laten zijn. Dit vraagt om zelfbewustzijn. Herken de situatie, laat het zijn wat het is, voel waar het gevoel is en geef het de volledige ruimte om er te zijn.
Aho,
Jeroen
Het focussen helpt het beste onder begeleiding van een therapeut of een ervaren beoefenaar.
Hulp nodig met focussen? Plan een helder scan in >>>
